حرف اول

تَنزِیلٌ مِّنَ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ (سوره مبارکه فصلت-2) 

اگر به ما میگفتند جمله ای از سوی خداوند متعال، همو که کل کائنات و هستی را آفرید و عالِم به همه آنهاست ، توسط پیامبری برای زمینیان فرستاده شده، اما از بد حادثه در طول تاریخ و در حوادث از بین رفته است، چقدر تاسف میخوردیم از اینکه چرا به آن دسترسی نداریم و نمی توانیم آن را بخوانیم و به آن  عمل کنیم و از آن بهره ببریم.و ای کاش ها را شروع میکردیم و آه حسرت ها می کشیدیم و... .

اما حالا نه تنها یک جمله بلکه یک کتاب از سوی آفریننده ی آسمان ها و زمین در اختیار ماست.کلام خدا! معجزه و نعمت بزرگی است که فقط و فقط در اختیار ما مسلمانان قرار دارد، اما کاملا به آن بی توجهیم و حتی دوستیِ اندکی هم با او نداریم.به طوری که آورنده ی قران در روز  قیامت از این بی مهری ها شکایت به صاحب قران می برد :

وَقَالَ الرَّسُولُ یَا رَبِّ إِنَّ قَوْمِی اتَّخَذُوا هَذَا الْقُرْآنَ مَهْجُورًا (سوره مبارکه فرقان-30)
پیامبر (ص) گفت: پروردگارا قوم من این قرآن را رها کردند .

و این خالق حکیم و مهربان ما چقدر تاکید میکند که آی بنده های من! حواستان را جمع کنید.اینها حرف ها و توصیه ها و نکات دقیق زندگی است که من برای شما میگویم. چرا گوش نمی دهید؟!

أَفَلَا یَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ أَمْ عَلَى قُلُوبٍ أَقْفَالُهَا (سوره مبارکه محمد-24)
آیا در قران تدبر نمیکنند یا اینکه بر قلب هایشان قفل زده شده است؟!

اما گویا گوش هایمان را سنگینی دنیا و حرفهای بیهوده پر کرده و دیگر جایی برای آیات دلنشین الهی نمانده است.همچون کودکان بازیگوش به دنبال بازی هایمان هستیم بدون اینکه به حرف کسی گوش دهیم.اما این کودک چموش و بازیگوش نیز روزی خسته میشود و سرش به سنگ میخورد و به آغوش مادر مهربانش باز میگردد.

هر کسی کو دور ماند از اصل خویش
باز جوید روزگار وصل خویش

نمی دانم دعای کدام  ولی خدایی در حقمان بود  که ما هم کمی از بازی و بازیگری خسته شدیم و خواستیم به آغوش قران برگردیم...

به همت و محبت دوستان، وبلاگی زده شد تا نخ تسبیحی باشد  برای سر و سامان دادن به کارهای قرانی پراکنده.

خود شروع این کار بسیار با ارزش و مبارک است و امید است که با توفیقات الهی و  عنایات قرین  قران، امام زمان (عج) و کمک دوستان، شاهد آثار و برکات  بیشمار آن باشیم و این امر موجب هدایت ما در دنیا و غفران الهی در آخرت گردد. انشاالله

حسن ختام این نوشتار، فرازی از بیانات رهبر عزیزمان است که بحمد الله خود توفیق انس با قران دارند. باشد که افتخار تبعیت از ایشان نصیبمان گردد:

"عزیزان من! جوانان عزیز! تلاوت قرآن یک فضیلت بزرگ و یک ثواب است؛ اما این تلاوت وسیله‏اى براى رسیدن به معرفت است. این قرآن یک اقیانوس عظیم است. هرچه بیشتر جلو بروید، تشنه‏تر مى‏شوید و علاقه‏مندتر مى‏شوید و دل شما روشنتر مى‏شود. در قرآن باید تدبّر کرد. من باز هم از شما جوانان خواهش مى‏کنم که با معانى قرآن انس پیدا کنید و ترجمه قرآن را بفهمید. من بارها این را از جوانان خواسته‏ام و بسیارى هم اقدام کرده‏اند. قرآن را که هر روز تلاوت مى‏کنید. هرچه تلاوت کردید، ترجمه آن را هم نگاه کنید؛ بگذارید این مفاهیم در ذهن جوان شما حک شود. در آن صورت فرصت تدبّر پیدا خواهید کرد.
امروز مکتبهاى فلسفى و مکتبهاى معرفتى دنیا، در کار بشریّت درمانده‏اند. باور کنید مکاتب اجتماعى دنیا در کار انسان درمانده‏اند و راه پیدا نمى‏کنند. آن مارکسیسم بود که آن طور شکست خورد و نابود شد. مکاتب غربى نیز همین طورند؛ درمانده‏اند. دلیل درماندگیشان این است که در غرب علم هست، پول هست، قدرت نظامى هست؛ اما سعادت نیست؛ سکینه و طمأنینه نیست؛ آرامش معنوى نیست. پس آن نسخه، نسخه ناکامى است؛ نسخه شکست‏خورده‏اى است. اما قرآن و آیین اسلام، به انسان، هم علم مى‏دهد، هم رفاه مى‏دهد، هم عزّت مى‏دهد، هم سکینه مى‏دهد:

هو الّذى انزل السّکینة فى قلوب المؤمنین لیزدادوا ایمانا مع ایمانهم (سوره مبارکه فتح-4)
او کسی است که آرامش را در دلهای مؤمنان نازل کرد تا ایمانی بر ایمانشان بیفزایند."

بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامى در مراسم اختتامیه مسابقات حفظ و قرائت قرآن کریم / 1379/08/09

/ 1 نظر / 16 بازدید
نورا

من که یک عمر به دنبال خدا می گشتم امشب این گوشه ی باغ، او صدایم میکرد....